Voir aussi : Oz, oz, , Öz, őz, -öz, -oz-

AzériModifier

ÉtymologieModifier

Du proto-turc *ȫŕ[1].

Nom commun Modifier

Singulier Pluriel
Nominatif öz
özlər
Accusatif özü
özləri
Génitif özün
özlərin
Datif özə
özlərə
Locatif özdə
özlərdə
Ablatif özdən
özlərdən

öz \øz\ (voir les formes possessives)

  1. For intérieur, essence.

DérivésModifier

Pronom personnel Modifier

Singulier Pluriel
Nominatif öz
özlər
Accusatif özü
özləri
Génitif özün
özlərin
Datif özə
özlərə
Locatif özdə
özlərdə
Ablatif özdən
özlərdən

öz \Prononciation ?\

  1. Soi.

RéférencesModifier

  1. (anglais) « *ȫŕ », dans Anna Dybo (compil.), Turkic etymology, StarLing.

TurcModifier

ÉtymologieModifier

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun Modifier

öz \Prononciation ?\

  1. For intérieur, essence, substance.
  2. Extrait, essence.

Pronom Modifier

öz \Prononciation ?\

  1. Soi, se.
    • Bir od düştü yanar tatlı özüme; dünya zindan görünüyor gözüme. - Karacaoğlan