Voir aussi : Oz, oz, , Öz, őz, oz-, -öz, -oz-

Étymologie

modifier
Du proto-turc *ȫŕ[1].

Nom commun

modifier
Singulier Pluriel
Nominatif öz
özlər
Accusatif özü
özləri
Génitif özün
özlərin
Datif özə
özlərə
Locatif özdə
özlərdə
Ablatif özdən
özlərdən

öz \øz\ (voir les formes possessives)

  1. For intérieur, essence.

Dérivés

modifier

Pronom personnel

modifier
Singulier Pluriel
Nominatif öz
özlər
Accusatif özü
özləri
Génitif özün
özlərin
Datif özə
özlərə
Locatif özdə
özlərdə
Ablatif özdən
özlərdən

öz \Prononciation ?\

  1. Soi.

Prononciation

modifier

Références

modifier
  1. (anglais) « *ȫŕ », dans Anna Dybo (compil.), Turkic etymology, StarLing.

Étymologie

modifier
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

modifier

öz \Prononciation ?\

  1. For intérieur, essence, substance.
  2. Extrait, essence.

öz \Prononciation ?\

  1. Soi, se.
    • Bir od düştü yanar tatlı özüme; dünya zindan görünüyor gözüme. - Karacaoğlan