Ouvrir le menu principal

EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

Verbe composé de la racine esti (« être, y avoir »), de l’affixe ĉe (« chez, tout près de, du ») et de la terminaison -i (« verbe ») .

Verbe Modifier

Temps Passé Présent Futur
Indicatif ĉeestis ĉeestas ĉeestos
Participe actif ĉeestinta(j,n) ĉeestanta(j,n) ĉeestonta(j,n)
Participe passif ĉeestita(j,n) ĉeestata(j,n) ĉeestota(j,n)
Adverbe actif ĉeestinte ĉeestante ĉeestonte
Adverbe passif ĉeestite ĉeestate ĉeestote
Substantif
actif
ĉeestinto(j,n)
ĉeestintino(j,n)
ĉeestanto(j,n)
ĉeestantino(j,n)
ĉeestonto(j,n)
ĉeestontino(j,n)
Mode Conditionnel Subj. / Impér. Infinitif
Présent ĉeestus ĉeestu ĉeesti
voir le modèle “eo-conj”

ĉeesti \t͡ʃe.ˈes.ti\ transitif    mot-dérivé UV

  1. Assister à, être présent.

DérivésModifier

Apparentés étymologiquesModifier

PrononciationModifier

RéférencesModifier

Vocabulaire: