EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

(Date à préciser) Composé de la racine ĝentil (« gentil, poli ») et de la finale -a (adjectif).

Adjectif Modifier

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ĝentila
\d͡ʒen.ˈti.la\
ĝentilaj
\d͡ʒen.ˈti.laj\
Accusatif ĝentilan
\d͡ʒen.ˈti.lan\
ĝentilajn
\d͡ʒen.ˈti.lajn\

ĝentila \d͡ʒen.ˈti.la\ mot-racine UV

  1. Courtois, poli.
    • Dirinte ĉi tion, li saltis en arbetaĵon kaj alportis du idojn; sed la bestetoj ludis tiel gaje kaj estis tiel ĝentilaj, ke la ĉasistoj ne volis mortigi ilin. — (Kabe, Fratoj Grimm — Elektitaj Fabeloj, 1906)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Autre alphabet ou système d’écritureModifier

PrononciationModifier

RéférencesModifier

BibliographieModifier