EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

De ŝlosi (« fermer à clé ») et -il- (« outil »).

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ŝlosilo
\ʃlo.ˈsi.lo\
ŝlosiloj
\ʃlo.ˈsi.loj\
Accusatif ŝlosilon
\ʃlo.ˈsi.lon\
ŝlosilojn
\ʃlo.ˈsi.lojn\
 
ŝlosiloj (1)

ŝlosilo \ʃlo.ˈsi.lo\    composition UV de racines

  1. Clé (d’une serrure).
    • (Ekzercaro §34) Mi volis ŝlosi la pordon, sed mi perdis la ŝlosilon
      Je voulais fermer la porte à clé, mais j’ai perdu la clé
    • Bruo de ŝlosiloj trans la pordo. Iu enmetas ŝlosilon en la seruron. — (Claude Piron, Gerda malaperis!)
      Un bruit de clés de l’autre côté de la porte. Quelqu’un insère une clé dans la serrure.
  2. (Sens figuré) Clé (information qui permet de résoudre un problème).
    • Eĉ post referaĵo fare de Avery kaj kolegoj en 1944, multaj eminentaj sciencistoj daŭre kredis, ke la molekuloj de DNA estas tro simplaj por enhavi la ŝlosilon al la vivo kaj la instrukciojn, kiel krei kaj funkciigi vivantan organismon. — (« Profeto sen honoro », Monato)
      Même après le rapport d’Avery et ses collègues en 1944, beaucoup d’éminents scientifiques continuaient à croire que les molécules d’ADN étaient trop simples pour contenir la clé de la vie et les instructions pour créer et faire fonctionner un organisme vivant.

DérivésModifier

PrononciationModifier

Voir aussiModifier

  • ŝlosilo sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto)