σεληνιακός

GrecModifier

ÉtymologieModifier

Du grec ancien.

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif σεληνιακός σεληνιακή σεληνιακό
génitif σεληνιακού σεληνιακής σεληνιακού
accusatif σεληνιακό σεληνιακή σεληνιακό
vocatif σεληνιακέ σεληνιακή σεληνιακό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif σεληνιακοί σεληνιακές σεληνιακά
génitif σεληνιακών σεληνιακών σεληνιακών
accusatif σεληνιακούς σεληνιακές σεληνιακά
vocatif σεληνιακοί σεληνιακές σεληνιακά

σεληνιακός (seliniakós) \sɛ.li.ɲa.ˈkɔs\

  1. Lunaire.

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

Dérivé de σελήνη, selếnê (« lune »).

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif σεληνιακός σεληνιακή σεληνιακόν
vocatif σεληνιακέ σεληνιακή σεληνιακόν
accusatif σεληνιακόν σεληνιακήν σεληνιακόν
génitif σεληνιακοῦ σεληνιακῆς σεληνιακοῦ
datif σεληνιακ σεληνιακ σεληνιακ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif σεληνιακώ σεληνιακά σεληνιακώ
vocatif σεληνιακώ σεληνιακά σεληνιακώ
accusatif σεληνιακώ σεληνιακά σεληνιακώ
génitif σεληνιακοῖν σεληνιακαῖν σεληνιακοῖν
datif σεληνιακοῖν σεληνιακαῖν σεληνιακοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif σεληνιακοί σεληνιακαί σεληνιακά
vocatif σεληνιακοί σεληνιακαί σεληνιακά
accusatif σεληνιακούς σεληνιακάς σεληνιακά
génitif σεληνιακῶν σεληνιακῶν σεληνιακῶν
datif σεληνιακοῖς σεληνιακαῖς σεληνιακοῖς

σεληνιακός, selêniakós \se.lɛː.ni.a.ˈkos\

  1. Lunaire.