σπήλαιον

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

Apparenté à σπέος, spéos, au latin specus.

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ σπήλαιον τὰ σπήλαια τὼ σπηλαίω
Vocatif σπήλαιον σπήλαια σπηλαίω
Accusatif τὸ σπήλαιον τὰ σπήλαια τὼ σπηλαίω
Génitif τοῦ σπηλαίου τῶν σπηλαίων τοῖν σπηλαίοιν
Datif τῷ σπηλαί τοῖς σπηλαίοις τοῖν σπηλαίοιν

σπήλαιον, spếlaion \ˈspɛː.la͜ɪ.on\ neutre

  1. Caverne, grotte, cavité.
    • Τοὺς γὰρ τοιούτος πρῶτον μὲν ἑαυτῶν τε καὶ ἀλλήλων οἴει ἄν τι ἑωρακέναι ἄλλο πλὴν τὰς σκιὰς τὰς ὑπὸ τοῦ πυρὸς είς τὸ καταντικρὺ αὐτῶν τοῦ σπηλαίου προσπιπτούσας ; — (Platon, La République, 515a)

SynonymesModifier

Dérivés dans d’autres languesModifier

RéférencesModifier