φιλάδελφος

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

Mot composé de φίλος, phílos (« aimant ») et de ἀδελφός, adelphós (« frère »).

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif φιλάδελφος φιλάδελφος φιλάδελφον
vocatif φιλάδελφε φιλάδελφε φιλάδελφον
accusatif φιλάδελφον φιλάδελφον φιλάδελφον
génitif φιλάδελφου φιλάδελφου φιλάδελφου
datif φιλάδελφ φιλάδελφ φιλάδελφ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif φιλάδελφω φιλάδελφω φιλάδελφω
vocatif φιλάδελφω φιλάδελφω φιλάδελφω
accusatif φιλάδελφω φιλάδελφω φιλάδελφω
génitif φιλάδελφοιν φιλάδελφοιν φιλάδελφοιν
datif φιλάδελφοιν φιλάδελφοιν φιλάδελφοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif φιλάδελφοι φιλάδελφοι φιλάδελφα
vocatif φιλάδελφοι φιλάδελφοι φιλάδελφα
accusatif φιλάδελφους φιλάδελφους φιλάδελφα
génitif φιλάδελφων φιλάδελφων φιλάδελφων
datif φιλάδελφοις φιλάδελφοις φιλάδελφοις

φιλάδελφος, philádelphos \Prononciation ?\ (Ancienne écriture : ϕιλάδελφος)

  1. Qui aime ses frères ou sœurs.
  2. Qui marque de l’affection pour un frère.

Dérivés dans d’autres languesModifier

RéférencesModifier