ἐγκλιτικός

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

De ἔγκλισις, déverbal de ἐγκλίνω, voir aussi κλιτικός, κλίνω.

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ἐγϰλιτιϰός ἐγϰλιτιϰή ἐγϰλιτιϰόν
vocatif ἐγϰλιτιϰέ ἐγϰλιτιϰή ἐγϰλιτιϰόν
accusatif ἐγϰλιτιϰόν ἐγϰλιτιϰήν ἐγϰλιτιϰόν
génitif ἐγϰλιτιϰοῦ ἐγϰλιτιϰῆς ἐγϰλιτιϰοῦ
datif ἐγϰλιτιϰ ἐγϰλιτιϰ ἐγϰλιτιϰ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif ἐγϰλιτιϰώ ἐγϰλιτιϰά ἐγϰλιτιϰώ
vocatif ἐγϰλιτιϰώ ἐγϰλιτιϰά ἐγϰλιτιϰώ
accusatif ἐγϰλιτιϰώ ἐγϰλιτιϰά ἐγϰλιτιϰώ
génitif ἐγϰλιτιϰοῖν ἐγϰλιτιϰαῖν ἐγϰλιτιϰοῖν
datif ἐγϰλιτιϰοῖν ἐγϰλιτιϰαῖν ἐγϰλιτιϰοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ἐγϰλιτιϰοί ἐγϰλιτιϰαί ἐγϰλιτιϰά
vocatif ἐγϰλιτιϰοί ἐγϰλιτιϰαί ἐγϰλιτιϰά
accusatif ἐγϰλιτιϰούς ἐγϰλιτιϰάς ἐγϰλιτιϰά
génitif ἐγϰλιτιϰῶν ἐγϰλιτιϰῶν ἐγϰλιτιϰῶν
datif ἐγϰλιτιϰοῖς ἐγϰλιτιϰαῖς ἐγϰλιτιϰοῖς

ἐγκλιτικός, egklitikos

  1. Enclitique.

VariantesModifier

RéférencesModifier