EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

Du latin abies (excl. : la).

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel
Nominatif abio
\a.ˈbi.o\
abioj
\a.ˈbi.oj\
Accusatif abion
\a.ˈbi.on\
abiojn
\a.ˈbi.ojn\
 
Abio

abio \a.ˈbi.o\ mot-racine UV

  1. (Botanique) Sapin.
    • Abio vi, abio vi, kun foliar’ fidela!
      Abio vi, abio vi kun foliar’ fidela!
      Vi verdas ne nur en somer’
      Sed eĉ dum vintra neĝveter’
      Abio vi, abio vi kun foliar’ fidela!
      Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
      Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
      Ho, kiom ofte ĝojis mi
      En la kristnaska bril’ de vi!
      Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
      Abio vi, abio vi instruon donas bonan.
      Abio vi, abio vi instruon donas bonan.
      Espero kaj la konstantec’
      Konservas forton de junec’.
      Abio vi, abio vi instruon donas bonan.
      — (Paul Gottfried Christaller)

DérivésModifier

PrononciationModifier

Voir aussiModifier

  • abio sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto)  

RéférencesModifier

Vocabulaire: