AfarModifier

ÉtymologieModifier

De l’arabe فرس, faras (« cheval »).

Nom commun Modifier

faras

  1. (Zoologie) Cheval.

BretonModifier

Forme de verbe Modifier

Mutation Forme
Non muté paras
Adoucissante baras
Spirante faras

faras \ˈf̬ɑːras\

  1. Forme mutée de paras par spirantisation (p > f).

EspérantoModifier

Forme de verbe Modifier

Temps Passé Présent Futur
Indicatif faris faras faros
Participe actif farinta(j,n) faranta(j,n) faronta(j,n)
Participe passif farita(j,n) farata(j,n) farota(j,n)
Adverbe actif farinte farante faronte
Adverbe passif farite farate farote
Substantif
actif
farinto(j,n)
farintino(j,n)
faranto(j,n)
farantino(j,n)
faronto(j,n)
farontino(j,n)
Subst. passif faritaĵo(j,n) farataĵo(j,n) farotaĵo(j,n)
Mode Conditionnel Subj. / Impér. Infinitif
Présent farus faru fari
voir le modèle “eo-conj”

faras \ˈfa.ras\   Composition fondamentale du verbe venant de l’Ekzercaro (Ekz §11-14-15-19-21-26-37)

  1. Présent du verbe fari (transitif).

Ekzercaro : §11 (5) - §14 - §15 - §19 - §21 - §26 - §37 (2)

  • (Ekz. §15) “Mi faras al vi donacon,” daŭrigis la feino, “ke ĉe ĉiu vorto, kiun vi diros, el via buŝo eliros aŭ floro aŭ multekosta ŝtono.”
    • "Je vous fais un cadeau," continua la fée, "qu’à chaque mot que vous direz, une fleur ou une pierre précieuse sortira de votre bouche."
  • (Ekz. §19) "mi faras al vi donacon, ke ĉe ĉiu vorto, kiun vi parolos, eliros el via buŝo aŭ serpento aŭ rano.”
    • "… je vous fais un cadeau, qu’à chaque mot, quand vous parlerez, sortira de votre bouche, soit un serpent, soit une grenouille."

PrononciationModifier