pliboniĝadi

EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

Verbe composé de la racine bona (« bon »), de l’affixe pli (« plus (comparatif) »), du suffixe -iĝ- (« devenir, tendre vers »)  et -ad- (« répétition (v), action (n) »)et de la terminaison -i (« verbe »).

Verbe Modifier

Temps Passé Présent Futur
Indicatif pliboniĝadis pliboniĝadas pliboniĝados
Participe actif pliboniĝadinta(j,n) pliboniĝadanta(j,n) pliboniĝadonta(j,n)
Adverbe pliboniĝadinte pliboniĝadante pliboniĝadonte
Mode Conditionnel Subj. / Impératif Infinitif
Présent pliboniĝadus pliboniĝadu pliboniĝadi
voir le modèle “eo-conj-intrans”

pliboniĝadi \pli.bo.ni.ˈdʒa.di\ intransitif    composition de racines de l’Antaŭparolo

  1. S’améliorer durablement.
    • (Antaŭparolo) nia lingvo havos la plenan eblon ne sole konstante riĉiĝadi, sed eĉ konstante pliboniĝadi kaj perfektiĝadi;
      notre langue aura la pleine possibilité de non seulement de constamment s’enrichir dans la durée, mais même de constamment s’améliorer et se perfectionner dans la durée;

Variantes orthographiquesModifier

  • si pas de ĉ et/ou ĝ possibles par le clavier : plibonigxadi

Apparentés étymologiquesModifier

Académiques:

Autre:

RéférencesModifier

Vocabulaire: