Ouvrir le menu principal

EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

Substantif composé de la racine vorto (« mot »), du suffixe -ar- (« groupe ») et de la terminaison -o (« substantif »).

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel
Nominatif vortaro
\vor.ˈta.ro\
vortaroj
\vor.ˈta.roj\
Accusatif vortaron
\vor.ˈta.ron\
vortarojn
\vor.ˈta.rojn\

vortaro \vor.ˈta.ro\

  1. Dictionnaire.
    • (Antaŭparolo) Kiu volas perfektiĝi en Esperanto, al tiu mi rekomendas la diversajn lernolibrojn kaj vortarojn
      Qui veut se perfectionner en espéranto, à celui-là, je recommande les divers manuels et dictionnaires…
    • (Antaŭparolo) Sed, prezentante parton de la fundamento, tiuj ĉi arĥaismoj neniam estos elĵetitaj, sed ĉiam estos presataj en ĉiuj lernolibroj kaj vortaroj samtempe kun la formoj novaj,…
      Mais, présentant un partie de la fundamento, ces archaïsmes ne seront jamais éjectés, mais seront toujours imprimés dans tous les manuels et dictionnaires en même temps que les formes nouvelles,…

DérivésModifier

Vocabulaire apparenté par le sensModifier

PrononciationModifier

Voir aussiModifier

  • vortaro sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto)  

IdoModifier

ÉtymologieModifier

De l’espéranto vortaro.

Nom commun Modifier

vortaro \vɔr.ˈta.rɔ\

  1. Dictionnaire.

SynonymesModifier