kontraŭstari

Voir aussi : kontraustari

EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

De kontraŭ (« contre, en face de ») et stari (« se dresser, être debout »).

Verbe Modifier

Temps Passé Présent Futur
Indicatif kontraŭstaris kontraŭstaras kontraŭstaros
Participe actif kontraŭstarinta(j,n) kontraŭstaranta(j,n) kontraŭstaronta(j,n)
Participe passif kontraŭstarita(j,n) kontraŭstarata(j,n) kontraŭstarota(j,n)
Adverbe actif kontraŭstarinte kontraŭstarante kontraŭstaronte
Mode Conditionnel Volitif Infinitif
Présent kontraŭstarus kontraŭstaru kontraŭstari
voir le modèle “eo-conj”

kontraŭstari \kon.trau̯.ˈsta.ri\ transitif et intransitif

  1. Affronter, s’opposer.

PrononciationModifier