EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

Composé de la racine erar (« errer »), du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun Modifier

Cas Singulier
Nominatif erareco
\e.ra.ˈre.t͡so\
Accusatif erarecon
\e.ra.ˈre.t͡son\
voir le modèle

erareco \e.ra.ˈre.t͡so\    composition de racines de l’Antaŭparolo

  1. Caractère erroné.
    • (Antaŭparolo) La erareco en la nacia traduko de tiu aŭ alia vorto ne prezentas grandan malfeliĉon
      Le caractère erroné de la traduction de tel ou autre mot ne représente pas un grand malheur…

PrononciationModifier

RéférencesModifier

BibliographieModifier