EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

De nomi (« nommer ») et -iĝ- (« devenir »).

Verbe Modifier

Temps Passé Présent Futur
Indicatif nomiĝis nomiĝas nomiĝos
Participe actif nomiĝinta(j,n) nomiĝanta(j,n) nomiĝonta(j,n)
Adverbe nomiĝinte nomiĝante nomiĝonte
Mode Conditionnel Subj. / Impératif Infinitif
Présent nomiĝus nomiĝu nomiĝi
voir le modèle “eo-conj-intrans”

nomiĝi \no.ˈmi.d͡ʒi\ intransitif

  1. S’appeler, se nommer.