Étymologie

modifier
Du grec ancien.

Nom commun

modifier
Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  προφητεία οι  προφητείες
Génitif της  προφητείας των  προφητειών
Accusatif τη(ν)  προφητεία τις  προφητείες
Vocatif προφητεία προφητείες

προφητεία (profitía) \pɾɔ.fi.ˈti.a\ féminin

  1. Prophétie.

Étymologie

modifier
Dérivé de προφήτης, prophḗtēs (« prophète »), avec le suffixe -ία, -ía.

Nom commun

modifier
Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif προφητεία αἱ προφητειαι τὼ προφητεία
Vocatif προφητεία προφητειαι προφητεία
Accusatif τὴν προφητείαν τὰς προφητείας τὼ προφητεία
Génitif τῆς προφητείας τῶν προφητεῖῶν τοῖν προφητείαιν
Datif τῇ προφητεί ταῖς προφητείαις τοῖν προφητείαιν

προφητεία, prophēteía *\pro.pʰɛː.těː.aː\ féminin (Ancienne écriture : ϖϱοϕητεία)

  1. Action d’interpréter la volonté des dieux. Oracle.
  2. Explication des Livres saints sous l’inspiration de l’Esprit Saint.

Références

modifier