EspérantoModifier

ÉtymologieModifier

(Date à préciser) Composé de la racine aklam et de la finale -o.

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel
Nominatif aklamo
\a.ˈkla.mo\
aklamoj
\a.ˈkla.moj\
Accusatif aklamon
\a.ˈkla.mon\
aklamojn
\a.ˈkla.mojn\

aklamo \a.ˈkla.mo\

  1. Acclamation.
    • Kiam la vic-reĝo aperis en la loĝio, Azianoj kaj Egiptanoj, kolektiĝintaj en la cirko, akceptis lin per laŭta aklamo. — (Kabe, La Faraono, 1907)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

PrononciationModifier