βλαβερός

GrecModifier

ÉtymologieModifier

Du grec ancien βλαβερός, blaberós.

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif βλαβερός βλαβερή βλαβερό
génitif βλαβερού βλαβερής βλαβερού
accusatif βλαβερό βλαβερή βλαβερό
vocatif βλαβερέ βλαβερή βλαβερό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif βλαβεροί βλαβερές βλαβερά
génitif βλαβερών βλαβερών βλαβερών
accusatif βλαβερούς βλαβερές βλαβερά
vocatif βλαβεροί βλαβερές βλαβερά

βλαβερός (vlaverós) \vla.vɛ.ˈɾɔs\

  1. Dommageable, nuisible.

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

Mot dérivé de βλάβη, blábê (« nuisance, dommage, tort ») avec le suffixe -ερός, -erós, plus avant, de βλάπτω, blaptô (« léser, endommager »).

Adjectif Modifier

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif βλαβερός βλαβερά βλαβερόν
vocatif βλαβερέ βλαβερά βλαβερόν
accusatif βλαβερόν βλαβεράν βλαβερόν
génitif βλαβεροῦ βλαβερᾶς βλαβεροῦ
datif βλαβερ βλαβερ βλαβερ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif βλαβερώ βλαβερά βλαβερώ
vocatif βλαβερώ βλαβερώ βλαβερώ
accusatif βλαβερώ βλαβερά βλαβερώ
génitif βλαβεροῖν βλαβεραῖν βλαβεροῖν
datif βλαβεροῖν βλαβεραῖν βλαβεροῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif βλαβεροί βλαβεραί βλαβερά
vocatif βλαβεροί βλαβεραί βλαβερά
accusatif βλαβερούς βλαβεράς βλαβερά
génitif βλαβερῶν βλαβερῶν βλαβερῶν
datif βλαβεροῖς βλαβεραῖς βλαβεροῖς

βλαβερός, blaberós \Prononciation ?\ masculin

  1. Nuisible, funeste.

RéférencesModifier