Ouvrir le menu principal

GrecModifier

Grec ancienModifier

ÉtymologieModifier

D'après la wiktiommunauté grecque, en lien avec χείρ, la main, mais étymologie incertaine (documentation requise).

Nom commun Modifier

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif χρόνος οἱ χρόνοι τὼ χρόνω
Vocatif χρόνε χρόνοι χρόνω
Accusatif τὸν χρόνον τοὺς χρόνους τὼ χρόνω
Génitif τοῦ χρόνου τῶν χρόνων τοῖν χρόνοιν
Datif τῷ χρόν τοῖς χρόνοις τοῖν χρόνοιν

χρόνος, khrónos \kʰró.nos\ masculin

  1. Temps, durée.
    • πρῶτον μὲν τὸν Πειραιᾶ ἐτειχίσαμεν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ, εἶτα τὸ μακρὸν τεῖχος τὸ βόρειον — (Démosthène, Περὶ τῆς πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνης)
    • Ὅσον ζῇς φαίνου
      μηδὲν ὅλως σὺ λυποῦ·
      πρὸς ὀλίγον ἐστὶ τὸ ζῆν.
      τὸ τέλος ὁ χρόνος ἀπαιτεῖ.
      — (Επιτάφιος του Σείκιλου)
      Tant que tu vis, brille !
      Ne t’afflige absolument de rien !
      La vie ne dure guère.
      Le temps exige son tribut.
  2. Année, âge.
    • ὁ μακρὸς ἀνθρώπων χρόνος — (S.Ph. 306)
  3. Délai, retard.
  4. (Grammaire) Temps d’un verbe.
  5. Mesure de temps.
  6. Temps, quantité (d’une voyelle, d’une syllabe, etc.)

SynonymesModifier

DérivésModifier

Dérivés dans d’autres languesModifier

RéférencesModifier